Ruszaaaamy…

Sandero Stepway 1.5 dCi mistrzem przyspieszenia nie jest. Czekając na pierwszą i jednocześnie ostatnią „setkę” można się zdrzemnąć. Mimo wszystko pierwsze kilometry przejechane przez centrum stolicy pozwalały mi sądzić, że wysokoprężna jednostka o mocy 68 KM spokojnie powinna wystarczyć do bezstresowego przemieszczania się tym autem. Na trzech najniższych biegach Sandero dzielnie odpychała się do przodu. Nadeszła jednak chwila, gdy trzeba było wyruszyć w trasę i wtedy dopiero zaczęła się zabawa. Jeżeli nie jesteście mistrzami kierownicy, wyprzedzanie tirów na jednopasmówce szczerze odradzam. Trwa to wieczność. Najsmutniejszą rzeczą jest fakt, że przy wyższych prędkościach nawet redukcja biegu nie pomoże – efektem będzie jedynie wyjący głośno silnik. Zapewne inaczej w tym wypadku jest w wersji z benzynową jednostką. Jeżeli jednak wybieracie oszczędność i ekologię, musicie liczyć się z tym, że psychicznie za kierownicą tego samochodu nie wypoczniecie, każdy manewr trzeba przemyśleć kilka razy a przed wykonaniem pomodlić się o wsparcie do wyższych bytów niematerialnych. Prędkość maksymalna? Mój pierwszy Matiz bił Sandero na głowę.