Przyspieszanie, nawracanie

Pod maską testowego H-1 pracowała 2.5-litrowa, wysokoprężna jednostka CRDi rozwijająca 170 KM i 392 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Wszystko to trafia na tylną oś za pomocą pięciobiegowej przekładni manualnej. Mimo że dane techniczne są całkiem przyzwoite, podczas jazdy czuć, że mamy do czynienia ze sporym samochodem. Autem można dynamicznie przyspieszyć, ale ze względu na krótki pierwszy bieg i konieczność brutalnego traktowania pedału gazu, raczej polecałbym delikatniejsze postępowanie. Jednak wtedy pojazd staje się nieco za ospały. Niezła zabawa zaczyna się w momencie, gdy ulice pokryje śnieg. Wtedy daje o sobie znać tylny napęd i właściwie w każdym zakręcie tył samochodu zaczyna uciekać. Czasem nie pomaga nawet ESP, ale ze względu na długi rozstaw osi wszystko dzieje się jakby w zwolnionym tempie, więc nawet niedoświadczeni kierowcy nie będą mieli problemu z opanowaniem poślizgu. Atutem diesla jest spalanie, które nawet w mieście przy sporych korkach oscyluje około dziewięciu litrów oleju napędowego. Niestety zawsze się znajdzie się jakieś „ale”. W tym przypadku chodzi o pracę skrzyni biegów. Przekładnia do mistrzów precyzyjności niestety nie należy – biegi wchodzą z wyraźnym oporem, czasem trzeba szukać przełożenia, które akurat chcemy załączyć. Na pocieszenie pozostaje fakt, że nawet przy 800 obr./min. na trzecim biegu możemy wcisnąć gaz i auto bez specjalnych oporów zacznie powoli przyspieszać. Oczywiście trzeba poczekać na reakcję układu turbodoładowania do około 2000 obr./min., ale żadnych drgawek, czkawek itp. nie uświadczycie. Warto wspomnieć również o całkiem dobrym promieniu zawracania, który wynosi 5,6 metra, dzięki czemu „nawrotka” w wąskiej uliczce tak dużym autem nie stanowi wyzwania.