Klienci Hamann'a w większości przypadków nie zgodziliby się na tak odważne posunięcie jak pomalowanie swojego „dziecka” na matowo nawet jeśli kolorem ma być Black Miracle. Dlatego konstruktorzy zdecydowali się na zastosowanie folii nakładanych na oryginalny lakier, które można zdjąć jeżeli Black Miracle nam się znudzi. Korzyści są obopólne, klient otrzymuje pewnego rodzaju uniwersalność, a firma oszczędza czas na bardzo pracochłonne przemalowanie samochodu.

Oczywiście Ferrari nie zostało całkowicie pokryte matową czernią, kojarzyłoby się przecież z domowym tuningiem kolejnego Golfa. Hamann postarał się o kilka ciekawych zabiegów stylistycznych. Jednym z nich są paski tak charakterystyczne dla tuningowanych Ferrari. Mogą one być w żółtym, czerwonym lub pomarańczowym kolorze. Do tego dorzucono typowe dla samego Hamanna drzwi w stylu lambo oraz ogromne trzyczęściowe, kute, 18-szprychowe felgi, lusterka, spoilery, szczęki hamulcowe i dyfuzor pomalowane w kolorze pasów na masce. Całość tworzy bardzo odważną kompozycję.

Wygląd świadczący o aspiracjach torowych tego modelu to nie wszystko. Modyfikacjom poddano jednostkę sterowania silnikiem oraz zamontowano całkowicie nowy układ wydechowy. Gwarantuje to nie tylko moc większą o 50 KM ale również niepowtarzalny odgłos wydobywający się z czterech rur wydechowych. Nowe sprężyny oraz amortyzatory nie umilą co prawda codziennej jazdy po drodze, ale zrekompensują to na torze. (ms)■