Nie wiadomo jednak, dzięki jakiej technologii obraz będzie dostarczany do naszych aparatów. O zyski z mobilnej telewizji rozegra się walka między telekomunikacyjnymi gigantami i nadawcami tradycyjnej TV.

Dzięki testowanej właśnie w stolicy technologii DVB-H sygnał telewizyjny dostarczany jest do telefonów wyposażonych w specjalne odbiorniki. Takie komórki oferuje m.in. firma Sagem. Odbiór telewizji w telefonie nie jest darmowy. We Włoszech czy w Finlandii, gdzie usługa już działa, korzystanie z niej oznacza koszt ok. 9-10 euro miesięcznie. Za te pieniądze można cieszyć się kieszonkowym telewizorkiem do woli.

Jest jednak mały szkopuł, który kibicom chcącym śledzić rozgrywki w telefonie może sprawić wiele kłopotów. Sygnał ma ograniczony zasięg. Operatorzy deklarują, że sygnał nadawany z Pałacu Kultury i Nauki można odbierać nawet 30 km dalej. W rzeczywistości gubi się nawet w odległości 2-3 km od anteny nadawczej, szczególnie w budynkach. By zapewnić dobry odbiór w całym kraju lub tylko w największych miastach, operatorzy komórkowi musieliby wydać po kilkaset milionów euro na nadajniki. Rozwiązaniem problemu może być popierana m.in. przez firmę Alcatel-Lucent technologia SH, polegająca na bezpośrednim łączeniu komórki z satelitą przekazującym sygnał. Dzięki temu obraz telewizyjny dotrze do telefonu nawet w środku lasu czy wysoko w górach. Dwa satelity, które będą nadawać sygnał, pojawią się na europejskim niebie w 2009 i 2010 r.

- Mimo to nie wiadomo jeszcze, która technologia zwycięży - mówi Anna Streżyńska, szefowa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Jak przyznaje, do gry prawdopodobnie będą chcieli się wmieszać tradycyjni nadawcy. - Telewizja nadawana przez sieci komórkowe siłą rzeczy będzie odbierać widzów tradycyjnym nadawcom. Mniej widzów to mniejsze wpływy z reklam - wyjaśnia Anna Streżyńska. Dlatego nadawcy chcieliby, by na telewizję w komórkach były wydawane koncesje, tak jak na uruchomienie zwykłej stacji telewizyjnej. UKE obiecuje, że do tego nie dopuści.

www.bankier.pl■